Blog #11: jong paard op wedstrijd

 

Met een jong paard op wedstrijd. Dertig jaar geleden had ik maar 1 doel, winnen. Daarvoor kwam ik. En nu hangt het er maar helemaal vanaf. Nu weet ik dat winnen en verliezen er beiden bij horen en dat je de opleiding van je paard altijd op lange termijn moet bekijken.

Terug naar vandaag. Mijn (bijna) vijfjarige merrie en ik dreigden behoorlijk in de planning uit te lopen. Ze was zelf net een beetje te energiek dus dat vereiste wat meer stappen aan de hand. Alles om te bewaren wat ik aan vertrouwen heb gewonnen. Stel je neemt de tijd niet, ik stap op en zij ontploft ter plekke. Dan heb je toch iets aangeleerd waar je niet op zit te wachten en maak je een item van het opstijgen op vreemd terrein. Voordat ik er rustig op kon gaan zitten, was de nodige tijd verstreken. Ze blies zich nog wat op onder het zadel, dus ging ik vrij snel in een rustig drafje over. Helemaal rustig was ze niet, ze zwaait dan met haar hoofd en versnelt af en toe wat. Allemaal acceptabel, maar hier mag het bij blijven. Dus dan draaf ik altijd wat voltes en wacht ik tot ze zich zo geeft dat ze naar het bit wil zakken en in ontspannen houding haar energie laat afvloeien. Dit kon precies een half rondje, daar kwam de ringmeester. Ik mocht naar binnen. Hoever wil je je geluk beproeven? Wat kun je verwachten in de ring, weer een andere baan, weg waar ze zich net een stukje begint te geven?

Daar hoef ik tegenwoordig niet lang meer over te denken. Je zou zeggen dat er niets te verliezen valt. Dat is echter niet waar. Ik kan het belangrijkste verliezen, het vertrouwen dat we samen hebben opgebouwd. Dus ik heb mij afgemeld en heb er een trainingsrondje van gemaakt.

Daarin heb ik net wat verder doorgereden dan ik anders doe, alvast een beetje de M-oefeningen gedaan terwijl we nog L starten.

Al met al een nuttige ervaring waarmee ik meer heb gewonnen dan een rozet of winstpunten, weer een stukje vertrouwen en ontspanning.